است و بين برآمدگىها يك بال وجود دارد كه مجموعا ميوه را به شكل كلاه كشيش درآورده است و به همين دليل در فرانسه آن را كلاه كشيش نام نهاده‌اند . چوب آن خيلى سخت است و در نجارى تزيينى استفاده مىشود و به علاوه زغال چوب آن در نقاشى كاربرد دارد . تكثير اين درخت با قلمهء آن انجام مىگيرد . در فرانسه به نقاشى كه با زغال چوب گوشوارك نقاشى مىكند Fusainiste گويند . 2 . شمشاد رسمى يا شمشاد ژاپنى : اين‌گونه به فارسى شمشاد رسمى و شمشاد ژاپنى ناميده مىشود و در برخى از كتب طب سنتى گوشوارك ژاپنى نيز نام برده‌اند . به فرانسوى Fusain du Japon و به انگليسى Chinese box و Evergreen euonymus گويند . نام علمى آن Euonymus Japonicus L . f . مىباشد . اين درخت بومى چين و ژاپن است و سالهاست كه از خارج به ايران وارد شده و در شهرها معمولا آن را براى تزيين مىكارند . مشخصات شمشاد رسمى شمشاد رسمى درختچه‌اى است هميشه‌سبز و ناخزان كه اگر در پناه درختان ديگر كاشته شود از آنها بالا مىرود و شاخه‌هاى خود را تا چند متر داخل تاج درختان همجوار وارد مىكند ولى معمولا در باغها به عنوان ديوار سبز و پرچينهاى زينتى باغها كاشته مىشود و با هرس آنها را به صورت و در ابعاد دلخواه درمىآورند . برگهاى آن ضخيم چرمى براق به رنگ سبز چمنى به طول 7 - 3 سانتىمتر . گلهاى آن زرد كه در اواخر بهار ظاهر مىشود و ميوهء آن كپسول چندخانه كه در آن دانه‌هاى قرمز واقع شده است . تكثير اين شمشاد نيز از طريق كشت قلمهء آن صورت مىگيرد . شمشاد رسمى داراى ارقام زينتى مختلفى است كه دو واريتهء آن در ايران در باغها كاشته مىشوند و عبارت‌اند از : الف ) شمشاد ابلق زرد كه قسمتى از برگهاى آن زرد طلايى است ولى انشعابات آن گاهى سبز مىشود و به گونه اجدادى برمىگردد كه معمولا اين انشعابات سبز را هرس مىكنند كه يكدست طلايى زيبا باشد . نام علمى آن Euonymus japonicus L . var aureo - variegata Regel . مىباشد . ب ) شمشاد ابلق سفيد كه برگهاى آن سبز خاكسترى با حاشيه‌اى سفيد است . نام علمى آن Euonymus japonicus L . var argento - variegata Regel . مىباشد .